Miasta z klimatem oceanicznym (Cfb)
Klimat oceaniczny, oznaczany jako Cfb w systemie Köppena, to podtyp klimatu umiarkowanego występujący wzdłuż zachodnich wybrzeży kontynentów na średnich szerokościach geograficznych. Występuje szczególnie w Europie Zachodniej (od Irlandii po Niemcy i Wielką Brytanię), w Nowej Zelandii, na części wybrzeży Kanady (Wyspa Vancouver) oraz w południowym Chile. Regiony te są zdominowane przez morskie masy powietrza, które łagodzą temperatury przez cały rok. Zimy są chłodne, ale nie ostre, ze średnimi temperaturami minimalnymi około 1-4°C, podczas gdy lata są łagodne, rzadko przekraczając 22°C. Opady są częste i równomiernie rozłożone w ciągu roku, często w postaci mżawki lub utrzymującego się deszczu, a ich roczna suma waha się od 600 do 1500 mm. Brak wyraźnej pory suchej oraz mała amplituda temperatur tworzą krajobraz, który pozostaje zielony przez cały rok, a mgła jest częsta w pobliżu wybrzeży.
Największe miasta w tym klimacie
O klimacie Oceanic
Klimat oceaniczny (Cfb) jest zdefiniowany w klasyfikacji klimatów Köppena jako klimat umiarkowany, w którym najchłodniejszy miesiąc ma średnią powyżej -3°C (lub 0°C, w zależności od wariantu) i poniżej 18°C, nie ma pory suchej (każdy miesiąc otrzymuje co najmniej 30 mm opadów), a najcieplejszy miesiąc ma średnią poniżej 22°C (ale co najmniej 10°C). Litera 'f' oznacza w pełni wilgotny, czyli brak suchego lata lub zimy. Kryteria diagnostyczne koncentrują się na małej amplitudzie temperatur i stałych opadach. W przeciwieństwie do klimatu śródziemnomorskiego (Csa/Csb), regiony oceaniczne nie mają letniej suszy; w przeciwieństwie do klimatu podzwrotnikowego wilgotnego (Cfa), lata są zbyt chłodne. Kluczowa jest litera C: cztery miesiące ze średnią temperaturą powyżej 10°C.
Sezonowo temperatury rzadko gwałtownie się zmieniają. W Londynie (Wielka Brytania) styczeń ma średnio 5°C, lipiec 19°C; w Vancouver (Kanada) styczeń 3°C, lipiec 18°C. Noce z przymrozkami zdarzają się, ale długotrwałe śniegi są rzadkie ze względu na wpływ morza – Nowy Jork ma więcej śniegu niż Londyn, mimo że leży bardziej na południe. Opady osiągają szczyt zimą w wielu miejscach (np. Edynburg: 70 mm w styczniu vs 50 mm w maju), ale latem również często pada. Klimaty oceaniczne mogą charakteryzować się silnymi wiatrami i dużym zachmurzeniem, szczególnie na wystawionych na działanie wiatru wybrzeżach. Prąd Zatokowy sprawia, że Europa Zachodnia jest cieplejsza niż podobne szerokości geograficzne gdzie indziej; porównaj Dublin (Irlandia) z St. John's (Nowa Fundlandia), które jest chłodniejsze mimo podobnej szerokości.
Dla podróżujących: pakuj warstwy i wodoodporne ubranie. Letnie maksima często wymagają lekkiej kurtki, zwłaszcza wieczorem. Najlepszy czas na wizytę to późna wiosna i wczesna jesień (maj–wrzesień), gdy temperatury są najbardziej przyjemne (15-22°C), a dni są długie. Deszcz jest możliwy każdego dnia; zalecane są parasol i szybkoschnące ubrania. Zimy są wilgotne i ciemne, ale atrakcje kulturalne kwitną w pomieszczeniach. Miłośnicy przyrody mogą cieszyć się wędrówkami w łagodne lato bez intensywnego upału.
Znane miasta oceaniczne mają swój niepowtarzalny charakter. W Europie: Londyn i Paryż mają klasyczne warunki Cfb, choć wyspy ciepła w miastach mogą czasami podnosić letnie maksima powyżej 25°C. Dublin i Edynburg są odczuwalnie chłodniejsze. Wellington (Nowa Zelandia) doświadcza silnych wiatrów i nieco łagodniejszych zim (lipiec 8°C), podczas gdy Auckland jest cieplejsze, ale nadal Cfb. Miasta Północno-Zachodniego Pacyfiku, takie jak Seattle i Vancouver, mają wariant z suchym latem (pokrywający się z Csb), ale z dala od bezpośredniego wybrzeża wykazują cechy Cfb. Punta Arenas w południowym Chile ma klimat subpolarny, ale kwalifikuje się jako Cfc (subpolarny oceaniczny). Każde miejsce ma wspólny wzór: łagodny, wilgotny i zielony.
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie występuje klimat oceaniczny?
Klimaty oceaniczne (Cfb) występują na zachodnich wybrzeżach kontynentów między około 40° a 60° szerokości geograficznej. Główne obszary to Europa Zachodnia (Wielka Brytania, Irlandia, Francja, Niemcy), Nowa Zelandia, przybrzeżna Kolumbia Brytyjska w Kanadzie, południowe Chile oraz części południowo-wschodniej Australii.
Jaka jest różnica między Cfb a Cfa?
Cfb (oceaniczny) ma łagodne lata z najcieplejszym miesiącem poniżej 22°C, podczas gdy Cfa (podzwrotnikowy wilgotny) ma gorące lata powyżej 22°C. Oba są w pełni wilgotne. Cfb ma również zazwyczaj chłodniejsze zimy i bardziej równomierne opady.
Czy klimat oceaniczny jest dobry do podróży?
Tak, szczególnie latem (maj–wrzesień). Pogoda jest łagodna i przyjemna do aktywności na świeżym powietrzu, choć zawsze może padać. Zima może być ponura, ale nie ekstremalna, co czyni ją dobrym czasem na zwiedzanie miast i muzeów.
Czy Londyn naprawdę ma klimat oceaniczny?
Tak, Londyn ma klimat oceaniczny Cfb. Zimy są chłodne (średnio 5°C w styczniu), a lata łagodne (19°C w lipcu), z opadami rozłożonymi równomiernie przez cały rok. Śnieg jest rzadki, a temperatury rzadko przekraczają 30°C.
Co spakować do miejsca z klimatem oceanicznym?
Spakuj warstwy: wodoodporną kurtkę, swetry, długie spodnie i wygodne buty do chodzenia. Nawet latem weź lekką kurtkę na wieczór. Parasol jest niezbędny. Zimą dodaj ciepły płaszcz i rękawiczki.
Dlaczego Europa Zachodnia jest cieplejsza niż podobne szerokości geograficzne w Ameryce Północnej?
Prąd Zatokowy i Prąd Północnoatlantycki niosą ciepłą wodę z tropików w kierunku Europy, łagodząc temperatury. Na przykład Londyn (51°N) jest znacznie łagodniejszy niż St. John's, Nowa Fundlandia (47°N), który ma klimat subarktyczny z powodu zimnych prądów oceanicznych.